SPIRTGIS

Σπίρτζης: η υπουργική καρέκλα μέσω της προεδρίας του ΤΕΕ

του Νίκου Γκανίλα-Πολιτικού Μηχανικού

Αλλεπάλληλα χτυπήματα έχουν δεχθεί οι συνδικαλιστικές ηγεσίες πολλών φορέων (ακόμη και των ΔΕΚΟ) από την Κυβέρνηση της αριστεράς και τους Υπουργούς της, που στο παρελθόν στήριζαν άκριτα και με κάθε μέσον οποιαδήποτε δίκαιη ή άδικη διεκδίκησή τους. Με κάθε νέα ιδιωτικοποίηση που υπογράφουν (ΟΛΠ. ΤΡΑΙΝΟΣΕ), βάζουν και μία νέα ταφόπλακα στον συνδικαλισμό των κρατικοδίαιτων συνδικαλιστών, όπως τουλάχιστον ασκούνταν τις τελευταίες δεκαετίες.
Πρόσφατο τρανταχτό παράδειγμα αποτελεί η απαξίωση και ο εμπαιγμός των συνδικαλιστών της ΕΣΗΕΑ, που ενώ το ασφαλιστικό τους νομοσχέδιο ψηφιζόταν από την αρμόδια επιτροπή της Βουλής και όδευε για ψήφιση στην ολομέλεια, αυτοί ακόμη συζητούσαν με τον κ. Κατρούγκαλο για την αυτονομία του ταμείου τους και την διατήρηση του αγγελιοσήμου. Βέβαια πολλοί ισχυρίσθηκαν τότε ότι η συνδ. ηγεσία των δημοσιογράφων ( που πρόσκειται στην Κυβέρνηση), ενήργησε ως δούρειος ίππος της Κυβέρνησης ρίχνοντας μαύρο στην ενημέρωση για πέντε μέρες και αφήνοντας τους πολίτες στο σκοτάδι για θέματα που θα επηρεάζουν τη ζωή τους για πολλά χρόνια βάζοντας «βούτυρο στο ψωμί της».
Την ίδια κοροϊδία υπέστη και η συνδ. ηγεσία των Μηχανικών, όταν για μήνες παζάρευε με τον κ.

index

Κατρούγκαλος: Συνεργάζονται εξαιρετικά μαζί του -όπως δηλώνουν- ορισμένοι ΔΚΜίτες (αν και μας απαλλοτρίωσε το ταμείο για …ιδεολογικούς λόγους).Οι ίδιοι που καλούν τους συναδέλφους να ψηφίσουν στους συλλόγους…κομματικά, για να…ρίξουν το ΣΥΡΙΖΑ…

Κατρούγκαλο την αυτοτέλεια του ΤΣΜΕΔΕ, ενώ ήδη προ μηνών είχε δεσμευθεί η Κυβέρνηση για ένα και μοναδικό ταμείο, υπογράφοντας το τρίτο μνημόνιο, που δεν έκανε κανείς από τους συνδικαλιστές μας τον κόπο να το διαβάσει. Με αποτέλεσμα να φτάσουμε στους γνωστούς κωμικοτραγικούς λεονταρισμούς του προέδρου του ΤΕΕ περί διαγραφής του πρωθυπουργού και των υπουργών Μηχανικών κλπ.
Αν ανατρέξουμε στο παρελθόν θα διαπιστώσουμε ότι ο κομματικός συνδικαλισμός είχε στην πατρίδα μας διπλό ρόλο:
1)χρησιμοποιήθηκε από τις Κυβερνήσεις ως δικαιολογία για απαράδεκτες παροχές προς ομάδες εργαζομένων, ως ικανοποίηση δήθεν διεκδικήσεών τους, με πραγματικό όμως σκοπό την άγραν ψήφων και την κομματική περιχαράκωση κοινωνικών ομάδων που αποτελούσαν μεγάλες δεξαμενές ψήφων. Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν η επιβάρυνση του προϋπολογισμού, των ασφαλιστικών ταμείων, ο άκριτος δανεισμός και τέλος τα μνημόνια
2)η προώθηση των επικεφαλής των συνδ. ηγεσιών σε Κυβερνητικές θέσεις (Βουλευτών, Υπουργών κλπ.), που είχαν εκλεγεί από τα μέλη των φορέων με την λογική «εγώ σου έδωσα λεφτά εσύ μου δίνεις ψήφο». Είχαμε λοιπόν την τύχη να «καμαρώσουμε» ως Υπουργούς από προέδρους της ΓΣΕΕ, της ΑΔΕΔΥ, της ΟΤΟΕ κλπ., μέχρι προέδρους του ΤΕΕ (Κουλουμπής, Δεσύλας, Σπίρτζης), ή ακόμη και εργατοπατέρες που υπερασπίσθηκαν τα δικαιώματα των εργαζομένων με το αζημίωτο (Μητρόπουλος, Κατρούγκαλος) κάνοντας όμως ταυτόχρονα και πολιτικές καριέρες.

 

Δυστυχώς για αυτούς όμως ήρθε κάποια στιγμή η ώρα του λογαριασμού, άσχετα αν τον λογαριασμό δεν θα τον πληρώσουν αυτοί αλλά οι πολίτες. Και επειδή ο λογαριασμός δεν βγαίνει, έμελλε στους ίδιους να πάρουν πίσω, όσα μοίρασαν απλόχερα στο λαό από τα δανεικά που δανειζόταν η χώρα μας για πολλά χρόνια χωρίς μέτρο και λογική.

Πάντως, έστω και αρχείο λήψης (9)την ύστατη στιγμή, αποκαλύφθηκε το ποιόν των κομματικών συνδικαλιστών, των προσωπικών στρατηγικών και των συμπαιγνιών τους . Επίσης (για πολλούς από αυτούς) ότι πρόκειται για ανερμάτιστα πολιτικώς άτομα που στερούνται ιδεολογίας και με ευκολία μετακινούνται σήμερα από την δεξιά και τον σοσιαλισμό στην αριστερά και αύριο (μόλις αλλάξουν τα πράγματα) το αντίστροφο.

Ευτυχώς, στο χώρο των Μηχανικών, παρατηρούνται τελευταία ενθαρρυντικά σημάδια αντίδρασης και 

12509822_669589303182399_1529312770688463650_nκαταδίκης του κομματικού συνδικαλισμού, όπως:
1) Η καταδίκη του Κυβερνητικού συνδικαλισμού (που εκφράζεται από τις παρατάξεις που πρόσκεινται στον ΣΥΡΙΖΑ, ΣΠΙΡΤΖΗ), όπως αυτή εκδηλώθηκε στις πρόσφατες εκλογές του ΣΠΜΕ, παρά την ασύστολη και άνευ τέλους μοιρασιά θέσεων και καρεκλών στους ημέτερους.
2) Η αποδυνάμωση των παρατάξεων που στηρίζονται φανερά από τα Κόμματα, οι συνδικαλιστές των οποίων επιζητούν σανίδα σωτηρίας στις κομματικές γραμμές και στις κομματικές συσπειρώσεις (μοιράζοντας υποσχέσεις για μελλοντικά βολέματα του τύπου « όταν έρθουμε στην εξουσία»).
3) Η ενδυνάμωση εκείνων των παρατάξεων (όπως η πρωτοεμφανιζόμενη ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ) που πολιτεύεται με αρχή τον ακηδεμόνευτο συνδικαλισμό στο ΤΕΕ και στους Συλλόγους, αλλά και των καθαρά «επαγγελματικών παρατάξεων ( που επίσης αποδοκιμάζουν τον κομματικό συνδικαλισμό), όπως η ΔΥΝΑΜΗ, η ΕΛΕΜ,  κλπ.
Ας ελπίσουμε λοιπόν ότι η αφύπνιση των συναδέλφων θα γενικευθεί, προς όφελος του κλάδου και των ιδίων. 

Aς Ανασυγκροτηθούμε!

©2020 Ανασυγκρότηση Μηχανικών

CONTACT US

We're not around right now. But you can send us an email and we'll get back to you, asap.

Sending

Log in with your credentials

or    

Forgot your details?

Create Account